Maakt u als raadslid politieke keuzes zichtbaar?
Een politieke keuze kan zó als kop in de krant: Sluit
gemeente zwembad?
De burgers weten meteen wat er aan de hand is en gaan ook
meedoen met de discussie. Dan is er een openbaar debat. Soms zoekt
het gemeentebestuur dat bewust op. Soms ook niet.
Politieke keuzevraagstukken vooraf benoemen is immers niet
makkelijk. Je organiseert op die manier al vlug weerstand. Daardoor
blijven politieke keuzes ook wel onzichtbaar. Wilt u meer
verklaringen?
Als raadslid kunt u te maken krijgen met dossiers en
beleidsonderwerpen waarin de politieke keuzes niet met zoveel
woorden aan u worden voorgelegd.
Mogelijke verklaringen hiervoor zijn:
- Het keuzevraagstuk is al afgehandeld. Bijvoorbeeld omdat het
college al uitgebreid gesproken heeft met maatschappelijke partijen
en op basis hiervan zelf al tot een keus is gekomen, die nu aan de
raad wordt voorgelegd: er is 'gepolderd'.
- Het keuzevraagstuk is sowieso niet benoemd omdat het werd
gepresenteerd als een technisch probleem waarvoor maar één beste
oplossing is.
- Het keuzevraagstuk gaat verloren in de ambtelijke
voorbereiding. Met de beste bedoelingen schrijft de financiële
ambtenaar: we moeten volgend jaar 20% bezuinigen op het
reïntegratiebudget, omdat de rijksuitkering ook met dat percentage
daalt. Dat wordt niet als keuze maar als standpunt gepresenteerd,
terwijl de discussie ook zou kunnen gaan over de vraag of de
gemeente deze beweging wel of niet moet/kan volgen.
- Het gemeentebestuur hééft bijvoorbeeld in een coalitieakkoord
al een aantal keuzes beslecht. Bijvoorbeeld: het gemeentebestuur
gaat in de komende periode het cultureel centrum sluiten.
U vindt het als raadslid zelf óók knap lastig om op te komen
voor een bepaalde keuze. Of u vindt het lastig om inhoudelijk uw
idee goed te bepalen en/of het komt u niet goed uit dat u moet
kiezen, omdat u vreest voor het vervreemden van uw kiezers.